जन पावन होत असे चरणी

जन पावन होत असे चरणी ।

सुखसारविचार मिळे चरणी ।

धरणीधर सुंदर गुण वदे ।

न कळे परपार बहु आपदे ॥ धृ॥

जगजीवन जागतसे जगती ।

जग दोष करूनि कसे जगति ।

मनीचा मनभाव कळोनि बळे ।

अभिमान गळे मग तो विवळे ॥१॥

वनिता धनसूत शरीर बरे ।

असते दिसते परि काय खरे ।

सुख होईल जाईल येकसरे ।

परि पावननाम नसे दुसरे ॥२॥

मनमान तुफान चळोनि बळे ।

मग प्रीति जहाज बुडे सगळे ।

जरी अंतरहेत चुकेल जनी ।

तरी नेमकभाव धरा वचनी ॥३॥

मृदभाषण नाशन दुर्जन रे ।

हृदयासन ते जन सज्जन रे ।

सुखसार विचार करूनि धरा ।

परी अंतरहेत बरा विवरा ॥४॥