संपूर्ण संतनमनमाला

(संतांच्या उपकारांचे स्मरण, संतछायेत स्थापित संतप्रतिमांच्या क्रमाने त्यांचे कार्य, उपदेश इ. चे स्मरण तसेच गुरुपद व अन्य सूक्ष्मरूप संतांचे ऋणस्मरण करण्यासाठी म्हटली जाणारी नमनमाला)

॥ सब संतन की जय ॥

नमन माझे विश्वात्मका । तसे गुरुपदप्रतीका ।

नमन माझे भाविका । जे जमती येथ ॥१॥

ही संतमंडळींची दया । राजी जाहले यावया ।

म्हणुनी वसे संतछाया । आनंदे घरी नांदे ॥२॥

संतछायेत प्रवेशता । नमन माझे समस्ता ।

प्रतिमामूर्त संतां । नमन माझे अमूर्तांही ॥३॥

नमन करावे येऊन । संतछायेत दैनंदिन ।

एरवी अनुसंधान । यांचे सतत असावे ॥४॥

प्रारब्धे धरिले देह ।आम्हापरी भासती मानव ।

महाभूते आणि जाणीव । एकचि आहे ॥५॥

परि देह धरुनी हाती । संतांनी साधले या किती ।

देवप्रत्यय या जगती । आणिला सर्वांसाठी ॥६॥

असामान्य असती थोर । परि सामान्यांचे प्रेम फार ।

कसा होईल उद्धार । याची तळमळ वाटतसे ॥७॥

ठेवून आपुले दु:ख दूर । आम्हांसाठी कष्टती आयुष्यभर ।

घेती अमुचा प्रपंचभार । परमार्थही सांभाळिती ॥८॥

की व्हावा यांचा परमार्थ । एवढाचि त्यांचा स्वार्थ ।

अन्यथा त्यांचा त्यांना अर्थ । एकांतीच असतसे ॥९॥

म्हणून त्यांचे उपकार । स्मरण्या नमन वारंवार ।

उपदेश ठसो चित्तावर । आचरणही घडो निष्ठेने ॥१०॥

नमन समर्था रामदासा । वैराग्यभक्तीच्या महापुरुषा ।

चेतविसी राष्ट्रपुरुषा । रामोपासना बळे ॥११॥

सुमुहूर्ती सावध होऊन । स्वजन स्वसुख त्यागून ।

आत्माराम करुनी प्रसन्न । घेतलासे तपोबळे ॥१२॥

अमुचे प्रपंचदास्य मोडो । आम्हा रामदास्य घडो ।

हनुमंत कुळस्वामी आवडो । इहपर स्वहित साधो ॥१३॥

नमन स्वामी निरंजना । श्री दत्त आणिले सगुणा ।

प्रपंचदेहही लाविला पणा । नमन तया तपासी ॥१४॥

प्रपंच-दु:खाचा अनुभव । घेती सर्वही मानव ।

परी तुमच्यापरी अनुभव । देवाचा कोण घेई ॥१५॥

केल्या अवीट पद्यरचना । केले सुबोध विवरणा ।

त्याच्या वाचनचिंतना । कृपा असावी निरंजना ॥१६॥

नमन श्री माणिकप्रभूंस । श्री दत्तप्रभू वाली जयांस ।

उपासना, निष्ठेने प्रभुपदांस । गाठले आपण साक्षात ॥१७॥

भक्तांस सदैव रक्षिता । दुष्टांसि शासन करिता ।

संकटी धावून येता । आजही आर्तांच्या ॥१८॥

दानधर्म अपार केला । भजनास निर्मिली पद्यमाला । 

भक्तकार्यकल्पद्रुमाला । काही अशक्य असेना ॥१९॥

श्री अक्कलकोट स्वामींस नमन । श्री दत्त, नृसिंहसरस्वती आपण।

कर्दळीवनी नृसिंहभान होऊन । आजानुबाहू प्रगटला ॥२०॥

सिद्धी, भूतभविष्यवर्तमान । स्वामी समर्थांपुढे हात जोडून ।

उभे असताही निरिच्छ राहून । कितीक जना उद्धरिले ॥२१॥

अतर्क्य भाषा, परीक्षा, सत्ता । परि शरणागतासी अभय देता ।

रावरंका लीला दाविता । प्रचीती आजही येतसे ॥२२॥

श्री निंबरगी महाराजांस नमन । प्रसिद्ध गुरुलिंगजंगम म्हणून ।

सिद्धगिरी कोल्हापुरचे मुनी मुप्पिन । यांनी गुरुपदेश दिला ॥२३॥

निळाऱ्याचा व्यवसाय सोडुनी । नेमासाठी मेंढपाळी पत्करुनी ।

तीन तपे गुप्तपणे नेम करुनी । सिद्धावस्था गाठली ॥२४॥

आचरण हेच खरे बळ । प्रपंचाचा विरक्तीने सांभाळ ।

आत्मप्रचीती सार सकळ । साधो आम्हा ही विनवणी॥२५॥

भक्तिभावे नमन श्री रामकृष्णांस । भूतळीच्या परमहंसास ।

निर्मळ अंतःकरण, सरळ स्वभावास । तसे नमन तपश्चर्येस॥२६॥

कालीमाता सजीव झाली । विकार आसक्ती नाश पावली ।

तंत्र शक्ती वैष्णव साधना झाली ।  सिद्ध अपुल्यापुढे ॥२७॥

सारदामाता लौकिक पत्नी । घडविली थोर अधिकारी साधनी ।

विवेकानंदादि शिष्यांना प्रेरणा देऊनी । युगधर्म प्रवर्तिला ॥२८॥

श्री पंतमहाराजांसी नमन । सद्गुरू बाळप्पांनी केले धन्य ।

विसाव्या वर्षी उद्धरून । दत्तभजनी लागला ॥२९॥

प्रपंच, कर्तव्ये, गृहस्थाश्रम । सांभाळिता लाविले प्रेम ।

भक्तमेळ्यांत हाती मर्म । अवधूत मार्गाचे दिले ॥३०॥

उदंड भक्त संप्रदाय । प्रेमलहरी, पदे अनुपमेय ।

दत्तभक्ती चिंतन-पाथेय । अपूर्व दिधले आम्हा ॥३१॥

शेगावीचे देववैभव । श्री गजानन महाराज दिव्य ।

निःस्पृह, निष्काम मूर्ती भव्य । नमन त्यांसी आदरे ॥३२॥

जन्मकुळग्राम टाकुनी । थेट उद्धारकार्यास लागुनी ।

अकारण वर्णकुळाभिमानी । जनांस धडा दिला ॥३३॥

पाणी, अन्न यांची महती । उपदेशिली समता, भक्ती ।

गजाननविजय वाचिता मुक्ती । तशी कृपा आजही लाभतसे ॥३४॥

श्री बीडकर महाराजांसी नमन । रामानंद नामे धन्य ।

प्रपंच परमार्थी अनन्य । पराक्रममूर्ती आपण ॥३५॥

श्री अक्कलकोट स्वामी प्रसन्न । घेतले आपण करून ।

पुढे मौलिक उद्बोधन । शिष्यहितासाठी केले ॥३६॥

परमार्थात नसे प्रारब्ध । सर्वत्र आपुला प्रयत्नवाद ।

आम्हा साधकांस आशीर्वाद। आपुला असावा संतवर्या॥३७॥

श्री भाऊसाहेबांस नमन । उमदी ग्राम केले धन्य ।

निंबरगी महाराजांस अनन्य । शिष्य आपण झाला ॥३८॥

भक्तीचा घालून दिला धडा । दासबोधाचा केला उलगडा ।

नेम, सप्ताह भरूनी घडा । वाहविले सर्वत्र ॥३९॥

शिष्योत्तम अंबुराव । आणि घडविले गुरुदेव ।

प्रयत्न आणि खरा देव । उपदेशिला अज्ञ जना ॥४०॥

श्री वासुदेवानंद सरस्वतींस नमन । त्रिखंड कीर्ती टेंब्येस्वामी म्हणून ।

असंख्य शास्त्र-विद्यांचे अध्ययन । उदंड शिष्य उद्धरिले ॥४१॥

माणगाव पूर्वजीवने धन्य । चातुर्मास्यांनी अनेक ग्रामे पावन ।

गरुडेश्वरी समाधी घेऊन । तीर्थक्षेत्र तया केले ॥४२॥

साक्षात देवांशी संवाद साधिला । आज्ञेने कठोर तप जगला ।

विपुल ग्रंथ, मंत्र प्रसाद दिधला । आम्हा साधकांना उद्धरावया॥४३॥

नमन श्री कृष्णदासांस । समर्थांनी देता दृष्टांतास ।

पाणके होऊन सेवेस । सज्जनगडी शरीर झिजविले ।४४॥

माहुलीच्या घाटावर । तपाचरण केले थोर ।

बालकांचे प्रेम फार । शिकविले किती तयांना ॥४५॥

अभ्यासे अध्यात्मकथन । प्रेमळ पदांचे लेखन ।

अल्पवयी समाधीगमन । अद्भुत वाटे आम्हाला ॥४६॥

नमन श्री साईबाबांस । धर्मपंथातीत महापुरुषास ।

भूवैकुंठ केले शिर्डीस । अतर्क्यपणे प्रकटुनी ॥४७॥

माणुसकीचा धर्म वाढविला । रामरहीम एक केला ।

श्रद्धा, सबुरी, परोपकार शिकविला । हितासाठी सर्वांना ॥४८॥

अतर्क्य लीला, ईशसत्ता । आपुल्यारूपे अनुभविता ।

दुजेप्रमाण नको आता । पावन आम्हांसी करावे ॥४९॥

श्री अरविंदांसी नमन । अद्भुत आपुले दर्शन ।

उपदेशिले दिव्य जीवन । आजीवन जगूनिया ॥५०॥

उच्च आंग्लविद्याविभूषित । क्रांतिकारकांचे दैवत ।

त्यागाने आयुष्य समस्त । तळपते आपुले ॥५१॥

सावित्रीसम महाकाव्य । असंख्य ग्रंथ पाथेय दिव्य ।

माताजीकृपे आश्रम भव्य । आम्हा प्रेरणा देतसे ॥५२॥

श्री बाबा महाराजांसि नमन । नमनभक्तीसही नमन ।

आत्मरूपी अखंड ध्यान । जपले आपण ॥५३॥

लौकिक अभियंते झाला । वरिष्ठांसि आदरपात्र जाहला ।   

सद्गुरूंसी आवडते झाला । साधननिष्ठेने ॥५४॥

पिसेपणे आत्मानुभव झाकला । देता खूण ज्याची त्याला ।

बोट धरुनी आम्हाला । देवमार्गी न्यावे ॥५५॥

श्री जे. कृष्णमूर्तींस नमन । भाव असता नमन प्रयोजन ।

सात्त्विक क्रियांतही सावधान । नित्य केले आम्हा ॥५६॥

आपुले दु:ख बंध जाणावे । स्वत:च स्वहित शोधावे,साधावे ।  

मुक्त स्वत:स करावे । तेच साह्य इतरांस ॥५७॥

जेथे प्रश्न तेथे उत्तर । नसे इतर कुणी जबाबदार ।

प्रकाश टाकिला जो अवघ्यावर। उपयुक्त असे आम्हांस॥५८॥

नमन श्री ज्ञानराज माउली । संतांनाही वाटे सावली ।

भक्तांवरी सदेह कृपा झाली । कृष्णपरमात्म्याची ॥५९॥

भक्तिमार्ग सोपा केला । भगवंत सर्वांचा झाला ।

अनुपम सुबोध सजवून दिला । गीतार्थ मराठियांना ॥६०॥

ओवी ओवी अमृतानुभव । शांत करी अगणित जीव ।

कैवल्याचा द्यावा अनुभव । संतछायेत सर्वांना ॥६१॥

नमन जगद्गुरू श्री तुकोबा । अनुभवांचा अलौकिक गाभा ।

गाथेची पसरली प्रभा । आज अवघ्या जगावरी ॥६२॥

पाखंड तोडून टाकिले । प्रेमळ भक्त प्रतिष्ठिले ।

कठोर साधन उपदेशिले । अनुभवशुद्ध वचनी ॥६३॥

विचार करण्या लाविले । भावे आकाशाएवढे केले ।

विठ्ठलाचे प्रेम वाढविले । ते आम्हा लाभो ॥६४॥

नमन श्री रमण महर्षींस । विरक्त मौनी साधूस ।

बाळपणी तपश्चर्येने स्वरूपास । साधले आपण ॥६५॥

खऱ्या मीचा करावा शोध । घेता तयाचा पूर्ण वेध ।

दु:खचिंतेचा संपतो संबंध । निरुपाधिक मार्ग आपुला ॥६६॥

आपुले हास्य निर्मळ । नि:शब्द संवाद प्रबळ ।

शुद्ध साधनविचारास बळ । सदैव आम्हा देतसे ॥६७॥

नमन श्री गुरुदेवांसी । कट्टर करुनी साधनासी ।

मांडिले साक्षात्कारशास्त्रासी । जिज्ञासू जनांसाठी ॥६८॥

परमार्थपाणिनी आपण । पौर्वात्य पाश्चिमात्य ज्ञान ।

वैराग्य गुरुप्रेम धन्य । भक्तिप्रयाग झाला ॥६९॥

प्रकृतीची नसता साथ । वर्षानुवर्षे केले साधनव्रत ।

आपुल्या कृपे लाभो साथ । तशा निष्ठेची आम्हा ॥७०॥

पूर्ण प्रेमादरे साष्टांग नमन । श्री केतकर महाराज धन्य ।

तात्या, आपुल्या इतुके अनन्य । क्वचित कुणी जाहले ॥७१॥

निष्ठेचा अपूर्व वारसा । स्वतःस विसरण्याचा आपुला वसा ।

मीचा पुसुनी गेला ठसा । अशक्य शक्य झाले श्रीकृपे ॥७२॥

मग आत्मज्ञान प्रगटले । ब्रह्मासी तादात्म्य झाले ।

कोणा कळे, कोणा न कळे । कारण तदाकार श्रीराम ॥७३॥

नमन श्री मामांना । धन्य दांडेकर कुलोत्पन्ना ।

जोगबुवांच्या शिष्यांत गणना । अग्रभागी आपुली ॥७४॥

लौकिक विद्यासंपन्न । अमोलिक केले अध्यापन ।

ब्रह्मचारी वर्गास भूषण । प्राचार्यही झाला ॥७५॥

ज्ञानेश्वरी सार्थ केली । प्रत्यक्ष जगून सांगितली ।

वारकरी परंपरा सांभाळिली । सत्कार्य वाटे प्रेरक ॥७६॥

नमन साध्वी अंबिकाबाईंस । केला नारिंग्रे ग्रामी वास ।

राणेस्थापित श्रीरामसेवेस । जीवन अखंड वाहिले ॥७७॥

अकाली पतिछत्र हरपले । पंढरिरायाने रामछत्र दिले ।

उपवासी शरीर कष्टविले । कर्तव्य तसे देवकार्यी ॥७८॥

आपुली गोसेवा धन्य धन्य । व्रतस्थता, रामनिष्ठा अनन्य ।

आशीर्वादे होवो राम प्रसन्न । आपुल्यापरी आम्हा ॥७९॥

नमन श्री स्वामी स्वरूपानंदांस । त्यागी, समाजसेवक, देशभक्तास ।

शांती, सद्गुरुनिष्ठा, साधनास । नमन कृतार्थतेस आपुल्या ॥८०॥

उत्कृष्ट बुद्धिमत्ता, अंतर्मुखता । आजाराच्या करुनी निमित्ता ।

प्रपंचादि कार्यांतून वळविता । झाला भगवंत कृपाळू ॥८१॥

प्रकृती क्षीण अकाली । सोऽहम् ध्यानी उपयोगा आली ।

जीवन्मुक्ती,जगदोद्धार साधून गेली । स्मरण राहो आम्हास ॥८२॥

श्री कलावती आईंस नमन । नमिला हरिहर तसा गोपाळकृष्ण ।

सफळ केले सिद्धारूढस्वामींचे शिष्यपण । खडतर साधन करुनी ॥८३॥

सोसले, पारखिले प्रपंची जन । न देता कोणासि दूषण ।

हरिनाम कीर्तन साधन । प्रतिकूलतेत टिकविले ॥८४॥

बालोपासना, भजनप्रेम । रुजविले आबालवृद्धांत नाम ।

आपुल्या हरिमंदिरीचे प्रेम । आजही लाभे घरोघरी ॥८५॥

श्री गणोरेबाबांना नमन । देशासाठी स्वसुख सोडून ।

त्यागी गणोरे म्हणून । सार्थ प्रसिद्धी पावला ॥८६॥

पुढे सांभाळिली निरपेक्षता । प्रपंच कर्तव्य करिता ।

साथ सीतामाईंची असता । साधन थोर केले ॥८७॥

देही असता देव गाठिला । मार्ग अनेका दाखविला ।

प्रेम कर्तव्य नामाला । आपुला मठही प्रेरक ॥८८॥

नमन श्री विश्वनाथबाबांना । डव्हे गावी मजुरी करताना ।

प्रिय झाला नाथनंगेबाबांना । शिष्य म्हणुनी आपण ॥८९॥

त्यांनी दिलेले कठोर साधन । चाकातीर्थी केले आचरण ।

साक्षात्कारे अवघे जीवन । पावन धन्य झाले ॥९०॥

अंतर्बाह्य शुद्धतेचा संदेश । आपण दिला साधकांस ।

गुरुनाम गाथा आम्हांस । आचरण्या बळ द्यावे ॥९१॥

नमन श्री निसर्गदत्तांस । मायापुरी मुंबईत वास ।

प्रारब्धे प्रयत्ने सहवास । सिद्धरामेश्वरांचा घडला ॥९२॥

त्यांनी दिली ओळखण । स्वरूप हेचि आपण ।

श्रद्धेने तीन वर्षे आचरण । अखंड आपण केले ॥९३॥

गाठली तेव्हा स्वरूपस्थिती । मग साक्षित्वे वावरला जगती ।

सुखसंवाद दिधला हाती । आम्हा साधकांच्या ॥९४॥

नमन श्री विनोबांस । अलौकिक प्रज्ञापुरुषास ।

अविश्रांत लोकसेवेस । नमन आपुल्या ॥९५॥

तसे नमन ब्रह्माचरणास । असंख्य भाषाविद्याकोविदास ।

अवघ्या धर्मांचा अभ्यास । अपूर्व गाढा आपुला ॥९६॥

गीताई असो वा भूदान । तेथे प्रज्ञा हृदय मीलन ।

तपश्चर्येचे आजन्म वळण । आम्हा साधकांना मिळो ॥९७॥

नमन श्री नाना महाराजांस । बालपणी घेतले अनुग्रहास ।

टेंबे स्वामींच्या कृपेस । पात्र आपण झाला ॥९८॥

तराणे ग्राम धन्य केले । कठोर तप आचरले ।

अनेक शास्त्रांचे मिळविले । प्रभुत्व आपण ॥९९॥

परी शिष्यांसाठी प्रेममूर्ती । आपण सांभाळिता जगती ।

साधनेस आम्हा गती । कृपा करून द्यावी ॥१००॥

श्री स्वामी वरदानंदांसी नमन । अद्भुत बाल्य, विलक्षण जीवन।

सद्गुरुनिष्ठा, समाधी निर्वाण । अतुलनीय कलियुगी ॥१०१॥

श्री साईबाबा, श्री दासगणू । कुणी घडविली मूर्ती म्हणू ।

व्यासंग, कीर्तन, वैद्यक वर्णू । कुण्या शब्दांत काय काय ॥१०२॥

अश्रद्ध, दुराचाऱ्यांवरी प्रहार । सदाचारी सज्जना मदतीस तत्पर ।

भाविका, साधका आधार । अप्पा, आपुला वाटे आजही ॥१०३॥

श्री ब्रह्मानंदांसी नमन । भजनाचे मूर्तिमंत साधन ।

भजनावलीरूपे आपण । अमर झाला ॥१०४॥

पुष्करतीर्थी लौकिक समाधी । प्रेरक परी साधी ।

उपदेशिली टाकण्या उपाधी । शुद्ध साधन करावे ॥१०५॥

हिंदी पदे रसाळ विपुल । मांडिती सिद्धांत विमल ।

साधन त्यांतील सकल । प्रेमे घडो आम्हा ॥१०६॥

नमन श्री परात्पर गुरुमाय । ब्रह्मज्ञानी श्री तुकामाय ।

उग्र परि प्रेमळ उपाय । भवरोगावरचा ॥१०७॥

दत्तकृपेचे अंशावतार । योग, वैराग्य, भक्ती साकार ।  

चिन्मयानंदांचे शिष्य थोर । येहळेगाव तीर्थ केले ॥१०८॥

विठ्ठलभक्ती, कांदाभाकर । अभक्तांना शिव्या, भक्तांना प्रेमपाखर ।

ब्रह्मचैतन्य घडवुनी उद्धार। अगणित जिवांचा साधला ॥१०९॥

आणि दयासिंधु गुरुमाउली । ब्रह्मचैतन्यरूपे साकारली ।

गोंदवल्यास मूर्त झाली । नमन त्रिवार तियेला ॥११०॥

अनुसंधान अखंड राखावे । नामस्मरणे जीवन भरावे ।  

भगवंतस्मरणात करावे । कर्तव्य आपुले ॥१११॥

अतिथी गरजूंस अन्नदान । वृत्त्यंतरी दक्ष राहून ।

निर्व्याज प्रेम आपल्यापासून । शिकावेसे वाटे ॥११२॥

जगजनाच्या उद्धाराची चिंता । जगदीशासि सदैव असता ।

निर्मिली असे गुरुपदव्यवस्था । विश्वामध्ये अवघ्या ॥११३॥

ती न जाणे धर्मपंथ । भेदभाव मानवनिर्मित ।

उद्धारप्रयत्नांत मदत । कोणासही करीतसे ॥११४॥

साह्य मागता आर्त होऊन । आकारा आणिते संत सज्जन ।

यास्तव कृतज्ञतेने करू नमन । गुरुपदप्रतीकास ॥११५॥

आणि तयां सर्वांना नमन । जे प्रतिमारूपे नसून ।

सूक्ष्म रूप धारण करून । असंख्य संत येथे ॥११६॥

सत्कार्याचे कौतुक धरून । पदावलीचे प्रेम वाटून ।

साधकांचे पाहून अंत:करण । रमले संत येथे ॥११७॥

त्यांनी सुखेनैव आनंदे रहावे । साधकांवरी कृपाछत्र धरावे ।

जीव उत्तम गतीस न्यावे । येथील अवघे ही विनवणी ॥११८॥

॥ सब संतन की जय ॥