गुरुचे झालो दास

आम्ही गुरुचे झालो दास, आनंदे रे ॥धृ॥

विकारांचे दास्य केले

सुखाशेने कष्ट केले

मृगजळी तृषा शमणार, कशी रे ? ॥१॥

माणसांचे दास्य केले

गणगोत वाढविले

अपूर्णाचे पूर्ण होणार, कसे रे ? ॥२॥

जगालाही दास केले

वित्त विद्या सत्ता झाले

क्षणिकांचे सुख टिकणार, कसे रे ? ॥३॥

देव गुरू जोडियेला

दीन म्हणे बोध झाला

आनंदी आनंद टिकणार, आता रे ! ॥४॥