अवघे जन भेदे भरे

अवघे जन भेदे भरे ।

जो तो म्हणे माझे खरे ॥१॥

सोने देता नारायण ।

जग माती मागे जाण ॥२॥

करिता येते भले तरी ।

दुःखे जीव जीवे मारी ॥३॥

एक गुरूसी ये करुणा ।

जिवा जाग देतो जाणा ।४॥

करी भेदाचा निरास ।

हीच कृपा त्याची खास ॥५॥

दीन म्हणे ऐसा गुरू ।

भेटो सर्वा सौख्यतारू ॥६॥