१ . अग्निमंत्र

हे विश्व ज्यातुनी येते, चालते, लय पावते ।

निराकारास त्या स्मरुनी, नमितो सृष्टिदेवते ॥१॥

ब्रह्माविष्णुमहेश्वरही, गणेश, कुलदेवता ।

वंदितो सद्गुरू, संत, ईश्वरीमार्गदेवता ॥२॥

आकाशी संचरे वायू, साह्य अग्नीस जो करी ।

प्रकाशक तशा दाहक, अग्नीला नमन मी करी ॥३॥

अग्नीतून जलप्राप्ती, जीवनाधार सृष्टिला ।

मातृरूप नमी पृथ्वी, सर्व जे लाभले मला ॥४॥

बाहेर अंतरी असशी, अग्नी हे अतिपावना ।

प्रार्थना करितो तुजला, घडवी शुद्ध साधना ॥

इच्छा, खाणे, पिणे, फिरणे, कर्मे वा साधने असो ।

विकार, भय, अज्ञान, देवाआड कुणी नसो ॥६॥

आड माझ्यामध्ये ऐसे, ते जाळुनि कृपा करी ।

आता प्रकाशवी मार्गा, नेई जो थेट अंतरी ॥७॥

आनंदे सर्व प्रारब्धे, संपवण्या शक्ति दे मला ।

दाखवी देव माझ्यातिल, तसा सर्वांतरातला ॥८॥

भेद, स्वार्थ, दुर्बुद्धी, लवलेश नसो मनी ।

प्रकाश जीवनी देई, अंती ईश्वर गाठुनी ॥९॥

॥ अग्नये नमो, अग्नये नमो, अग्नये नमः ॥

२ . ईशावास्य सममंत्र

ॐ पूर्ण ते, पूर्ण हे सारे, पूर्णातुन पूर्ण येतसे ।

काढता शून्य शून्यातुन, शून्य शेष जसे असे ॥

ॐ शांति: शांति: शांति: ।

ईश्वरे व्यापिले सर्व, त्यागुनी मग भोग तू ।

परधनाची नको आशा, न करी अपहार तू ॥१॥

आयुष्य शत इच्छावे, परी कर्मांत राहुनी ।

कर्मे न बांधती तुजला, दुजा मार्ग न याहुनी ॥२॥

फिरविती पाठ आत्म्यास, प्रकाशास तशा तया ।

जाती ते आसुरी लोकी, अंधारे वेढले जया ॥३॥

मनापलिकडे वेग, स्थिर परि गतिकारक ।

प्राप्य ना इंद्रिय-देवांना, सृष्टीला प्राणदायक ॥४॥

हालचाल करी, न करी, राही जवळ दूरही ।

बाहेर अंतरी आत्मा, दिक्कालातीत आतही ॥५॥

स्वत:त सर्व जगताला, जगती स्वत:सही ।

पाही, तो कधि न कंटाळे, कोणासही कशासही ॥६॥

जग ज्यास आपुले झाले, सर्वत्र भरुन जो असे ।

नित्य एकत्व झाल्यास, मोह शोक कुठे कसे ? ॥७॥

अशरीर शुद्ध निष्पाप, निर्मलात्मा अलिप्तही ।

मुक्त सार्थ शाश्वतता, देतो तो व्यापकत्वही ॥८॥

अज्ञानी, कर्म आचरिती, अंधारात प्रवेशती ।

ज्ञानी जे रमती तेही, अंधारीच प्रवेशती ॥९॥

अज्ञानापलिकडे प्राप्य, ज्ञानापलिकडे तसे ।

अनुभवी पुरुषांकडुनी, ऐकिले ते असे, असे ॥१०॥

अज्ञानज्ञान दोन्हींसह, आत्मज्ञानास जाणतो ।

अज्ञाने नाश टाळूनी, ज्ञानाने मुक्त होत तो ॥११॥

व्यक्तास उपासती जे ते, अंधारात प्रवेशती ।

अव्यक्ती रमती तेही, घोर तमी प्रवेशती ॥१२॥

व्यक्तापलिकडे तत्त्व, अव्यक्तापलिकडे तसे ।

विवरिले घडविले दर्शन, त्यांचे हे सांगणे असे ॥१३॥

व्यक्त अव्यक्त दोन्हींसह, आत्मतत्त्वास जाणती ।

व्यक्ताने तरुनी मृत्यू, अव्यक्ते मुक्ति पावती ॥१४॥

सोन्याने झाकले सत्य, पात्र बाजूस ते करी ।

दर्शना सत्यसूर्याच्या, कृपा ही प्रभु तू करी ॥१५॥

प्रजापति यमा सूर्या, पसरी, किरण आवरी ।

कल्याणरूप तव पाही, मी आहे तेच अंतरी ॥१६॥

वायूत मिसळुनी प्राण, भस्म हो देह नश्वर ।

मना मात्र स्मरी कर्मे, अंती तो परमेश्वर ॥१७॥

जाणत्या अग्नि तू नेई, आम्हाला भोगण्या फला ।

पापबुद्धीस जाळी तू, नमस्कार असो तुला ॥१८॥

ॐ पूर्ण ते, पूर्ण हे सारे, पूर्णातुन पूर्ण येतसे ।

काढता शून्य शून्यातुन, शून्य शेष जसे असे ॥

ॐ शांति: शांति: शांति: ।